meen's profile"""" Meennoi""""PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
"""" Meennoi""""ปีสุดท้ายแล้ว..ทามงายดี... July 08 เข้าโหมดบ่นไปเรื่อย.....อีกแล้ว เรื่องของเรื่อง...คือไม่มีไรจาอัพ...เอาไงดี...
แปลกมะ...ตอนฝึกงานบอกโคตรเหนื่อย...แล้วก็บ่นๆๆๆ..แล้วมาตอนนี้ก็บ่นเบื่อ ไม่มีไรทำอีก(ความจริงไม่ใช่ไม่มีไรทำ..แต่ไอ่ที่ต้องทำมันไม่อยากทำตะหาก)กรูล่ะเซ็ง..แถมนี่ก็ไม่ได้ไปaccreditงานกีฬาม.โลกไว้อีก...ก็เลยเออ..ไม่มีไรทำจริงๆ ยิ่งกว่านั้นเพื่อนที่รักยังขอไม่เรียนจีนอีกสามอาทิตย์ บอกว่าถ้ามีนอยากเรียนเรียนไปก่อนก็ได้...หึๆ พูดง่ายแต่ทำยากโคตรๆอ่ะ..ค่าเรียนชั่วโมงละสองร้อยห้าสิบ เรียนอาทิตย์ล่ะสามชั่วโมง สามอาทิตย์เป็นเท่าไหร่หว่า????
ไม่รู้นึกไม่ออก..แต่รับรองว่าไม่มีตังค์จ่ายชัวร์...รอก็ได้คร้าบ..มีนไม่ได้รีบเรียนไปไหน..เรียนหนุกๆแก้เซ็งจากชีวิตการเรียนกฏหมายก็เท่านั้น ใครก็ได้ช่วยคิดทีว่าทำไรดี...อยากไปค่ายเห็นเค้ามีสมัครค่ายกันก็ดันเป็นค่ายเทียน ไม่รู้ไปบาปมาจากไหนรึเปล่านะ คือนั่งสมาธิไม่ได้ว่ะ..นั่งแล้วมันจะเอียงๆประมาณว่านั่งไปนึกไปว่าล้มแล้วๆอะไรประมาณนั้น ถ้าจะให้ไปนั่งสมาธิเจ็ดวันล่ะก็ ข้าน้อยขอลาล่ะ ไม่ไหวๆ น่ากัวยื่งนัก อยากไปค่ายสร้างซักครั้งก่อนจาจบ..แต่ไม่รู้จะมีใครไปเป็นเพื่อนรึเปล่า..ไปคนเดียวคงแย่อ่ะนะ ไม่ชอบอาการแบบไม่ร้จักใครเลยอ่ะ...เฮ้อ...เบื่อจัง..ในเน็ตนี่แต่ก่อนรู้สึกว่ามันมีไรเยอะแยะ ดูให้ตายก็ดูไม่หมด..แต่ตอนนี้...รู้สึกไม่มีไรอยากดูเลย.....ท่าทางกรูจาบ้า..(อิ๊ๆ)
ว่าแล้วก็มาทำสเปซใหม่ให้มันสดใสกว่านี้หน่อยดีกว่า..เผื่อไรๆมันจาดีขึ้น
 ยิ้มได้และดู...ด๋อย...มาก..June 13 ท่าจาบ้า..............................ทำไมกรูรู้สึกเครียดไม่รู้..........................
.....................................ช่วยด้วย......................................
....................................กรูไม่คิดล่ะนะ.................................
........................................ลาหละ......................................
....................................บ๊ายบาย.....................................
ไปเซฟรูปแจวอนคลายเครีดดีกว่า....อิ๊ๆๆๆๆๆ
  June 06 เปิดเทอมแล้วหละ...ดีใจจัง(?)เปิดเทอมใหม่....รู้สึกแบบเครียดๆไงไม่รู้ ไม่น่าเป็นเด็กปีสี่เลย.ต้องคิดโน่นคิดนี่คิดนั่นเยอะแยะ ไม่รู้จะจบสามปีครึ่งดีไม๊ จะรีบจบไปทำไม ไม่รู้จะลงตัวเลือกยังไง สอบตั๋วต้องทำไง เมื่อไหร่ จบแล้วจะทำอะไร ต้องฝึกตั๋วไม๊...โว๊ย...เครียดๆๆๆๆ(ไอ้นี่ฝึกงานก็บ่น เรียนก็บ่น) อยากมีคนช่วยคิดจัง..ทำไงดี
แต่เอาเหอะ ชีวิตใครคงต้องคิดเอง แต่เข้าใจป่ะ ว่าเราไม่เคย ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไง ไม่รู้ว่าถ้าไม่ลงวิแพ่งภาคกะล้มละลายแล้วอีกสองสามปีข้างหน้าจะรู้สึกเสียใจไม๊ ไม่รู้ว่าวิชาตัวเลือกไหนมันสำคัญ ไม่รู้เลยจริงๆ เฮ้อ.... แต่เอาเหอะ ใช่ว่าแจ้งจบไปแล้วจะจบจริงซักหน่อย..จิงมะ ไม่แน่ เทอมหน้าอาจมีเวลาว่างลงตัวเลือกอีกเพียบก็ได้ ทำเทอมนี้ให้ดีละกัน ต่อไป ไม่รู้ เลยจะไม่คิดแล้วกันนะ..ดีมะ(อ้าว)
วันนี้มีเรื่องน่ากลัวเกิดขึ้นที่แถวบ้านหละ (ฟังพี่จ๋าเล่ามาอีกที)คือว่าคุณป้าตรงข้ามบ้านเค้ากลับมาจากข้างนอก แล้วเค้าก็เดินเข้ามาในซอยกะลังจะเปิดประตูเข้าบ้าน(คือตอนนั้นก็มีเพื่อนบ้านอีกคนอยู่แถวนั้นด้วยนะ)แล้วก็มีมอไซค์นั่งกันมาสองคนมากระชากสร้อยป้าเค้าแล้วก็ต่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหน้าคุณป้าจนบวม แล้วก็เลือดไหลเต็มเลย...คิดดูมันกล้ามาก.. มันทำร้ายคนแก่เพื่อทองบาทเดียว คือแค่กระชากก็ขาดแล้ว..ไม่เห็นต้องทำร้ายกันเลย..น่ากลัวมาก..แล้วเหตุการณ์นี้มันเกิดหน้าบ้านเราอ่ะ ทั้งๆที่ซอยบ้านเราตอนกลางวันมีคนอยู่บ้านกันทุกบ้านมันยังกล้า ไม่อยากคิดเลยว่าถ้ามันยังจะหากินแถวนี้อีกจะทำยังไง หาปืน? ยิงแมร่งให้ตายเลยดีมะ ยังงี้ จับก็จับไม่ได้ มันได้เงินง่ายๆสบายๆเลย เลวจิงๆ... June 01 บ๊ายบายฝึกงาน.........................อะแฮ่มๆๆๆ ฝึกงานเสร๊จแล้วโว๊ย..................
อัพสเปซบ่นเรื่องฝึกงานอยู่หลายรอบ..วันนี้เราจะมาส่งท้ายด้วยเรื่องดีๆของการฝึกงานก็แล้วกันนะ
อย่างแรกเลยคือนี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกดีที่ไม่ดื้อ ยอมไปฝึกงานที่ไกลๆ เพราะตอนแรกที่รู้ว่าต้องไปฝึกงานที่ชิดลมก็กะจะไม่ไปอยู่แล้ว กะจะฝึกที่สภาทนายใกล้ๆที่ทำงานพ่อ ตอนนี้ก็ได้รู้แล้วว่าถ้าไม่ยอมไปฝึกคงไม่ได้รู้ไรดีๆอย่างนี้แน่ๆ ต้องขอบคุณพี่จ๋าที่หาที่ฝึกงานให้ แล้วก็ขอบคุณพี่เด่นที่ช่วยฝาก(เขียนได้ใช่ป่ะ?) ไม่งั้นเค้าคงไม่รับมีนแน่ๆเลย แล้วจะกลับไปฝึกตั๋วอีกไม๊นี่อีกเรื่องเพราะวันนั้นฟังเค้าพูดเค้าบอกว่าต่อไปคงจะรับคนมาฝึกงานยากขึ้น จะดูเกรดกะภาษา แค่นี้คุณสมบัติมีนก็ไม่ผ่านซักข้อแล้ว....น่าเสียดาย
ตอนรับเซอร์ทิฟิเคดเค้าถามว่าได้อะไรจากการฝึกงานบ้าง..ตอบไม่ได้แฮะว่าได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม๊ แต่ที่รู้คือการฝึกงานมันทำให้เรารู้ว่าเรายังขาดอะไรมั่ง(สรุปได้ว่าขาดทุกอย่าง) ทำให้รู้ว่าเรายังต้องรู้อะไรเพิ่มและที่สำคัญคือทำให้เราต้องคิดหนักว่าไอ้หนึ่งปีที่เหลือนี่เราจะทำยังไงกับมัน...
บนของที่แจกวันสุดท้าย เราเขียนแค่ Thank You เลยจะบอกให้อ่ะนะว่ามันหมายถึงอะไร
ขอบคุณอินเทิร์นทุกคนที่ช่วยงาน ช่วยทำให้ที่ฝึกงานน่าอยู่ขึ้น แล้วก็ช่วยสร้างสีสันให้ชีวิตฝึกงาน แม้เราจะไม่ค่อยได้พูดไรมาก(?) ก็แค่ปฏิบัติตามคำสั่งพี่น่ะว่าอย่าพูดมากอย่าเล่นมาก
ขอบคุณ พี่เปรม ที่ช่วยงานทุกทีเวลามีปัญหา ขอบคุณสำหรับ คำว่า"ดีแล้วค่ะ" ชอบจังคำนี้ เรียกความมั่นใจได้มากเลยหละ เอ้อแล้วจะบอกอย่างว่า ไอ้ตุ๊กตาที่แจกวันสุดท้ายที่ให้อินเทิร์นกับให้คนอื่นไม่เหมือนกันน่ะ ไม่เกี่ยวกับความเหมาะสมเรื่องเสียงหรอกนะ แค่ว่าไอ้แบบที่แจกคนอื่นมันหมดเลยซื้ออันนี้มาให้อินเทิร์นเท่านั้นเอง...อย่าคิดมากนะพี่
ขอบคุณ พี่แอร์(กี่) เจ้าแม่การถ่ายรูปและโหลดรูป ขอบคุณที่ชวนกลับบ้าน ชวนไปกินข้าว ขอบคุณที่ให้นั่งข้างหน้าต่างตอนไปภูเก็ต รู้สึกค่อนข้างเห็นแก่ตัวแต่คือ ไม่อยากแก้ตัวอ่ะนะ แต่ถ้าเราเมาเครื่องขึ้นมากลัวว่าทุกคนจะลำบากกว่านี้ เลยขออย่างงี้ละกัน แล้วก็ไม่เมาจริงๆด้วย เย้....
ขอบคุณ มุก ที่นอนกะเราตอนไปเที่ยว ขอบคุณที่ร่าเริงแล้วก็ช่วยแกล้งคนอื่นให้ดู หนุกดีนะเนี่ย...
ขอบคุณ โน๊ต สำหรับมุกกวนๆที่ตรงข้ามกะหน้าจ๋อยๆที่มาวันแรกของนาย ขอบคุณที่ช่วยงาน ช่วยให้งานตามคดีช่วงแรกง่ายขึ้นเยอะเลยหละ
ขอบคุณ บี ที่ช่วยเรื่องเกี่ยวกับที่ม. ฝึกงานเราคงจะคุยกะบีน้อยที่สุดอ่ะนะ แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จัก..อย่าเครียดมากนะ ทำงานพี่ออยเสร็จยังเนี่ย..
ขอบคุณอินเทิร์นไปแล้ว..ต่อไปก็ขอบคุณพี่ๆลอว์เยอร์ทั้งหลายที่ช่วยใช้งาน ช่วยสอนงานให้ไอ้เด็กอย่างหนู ถึงแม้จะไม่ได้ร่วมงานกับลอว์เยอร์ทุกคน แต่ทุกคนก็ทำให้รู้ว่า ชีวิตในลอว์เฟิร์มมันเป็นยังไง ซึ่งเป็นอะไรที่นึกภาพให้ตายก็นึกไม่ออกถ้าไม่ได้มาเจอด้วยตัวเอง ถ้าวันนึงหนูอยากเป็นอย่างพวกพี่ๆ หนูคงต้องหัดเร่งสปีดการดำรงชีวิตของหนูเป็นอย่างแรก เหนื่อยไม๊ก็ไม่รู้นะ แต่ดูท่าทางเงินจะดี..ก็โอเค..
ขอบคุณ พี่เด่น มากๆๆๆๆๆ ถ้าไม่ได้พี่ก็คงไม่ได้ฝึกงาน พี่รู้ไม๊ว่าหนูพยายามทำตัวให้ดีที่สุดเท่าที่คนอย่างหนูจะพอทำได้ หนูกลัวพี่จะเสียชื่ออ่ะ(555)จริงนะ แต่ก็ได้ดีที่สุดเท่าที่พี่เห็นน่ะนะ เอาเหอะ ให้รู้ละกันว่าพยายามแล้ว ขอบคุณที่มาส่งหนูในวันที่หนูรู้สึกเหนื่อยมาก เวลาพี่บอกว่า น้องมีนวันนี้พี่กลับเร็วกลับด้วยกันไม๊
โหพี่ รู้ป่ะ มันแบบ..ไชโย...แต่คือหนูก็ต้องรักษาภาพนิดนึงนะพี่ ใจจริงแบบว่าอยากบอกว่า พรุ่งนี้มาส่งอีกน๊าพี่..แต่ก็ เกรงใจอ่ะ
ขอบคุณ พี่หลี ที่คอยให้งานมีนทำบ่อยๆ งานตามคดีพี่นี่ให้มีนทำจนวันสุดท้ายจริงๆ ขอบคุณที่พยายามสอนหนูนะคะ ไม่รู้ว่าพี่รำคาญหนูไม๊ที่ถามบ่อย มีปัญหาบ่อย แต่ก็นั่นแหละคิดว่าดีกว่าทำผิดแล้วไปส่งจริงไม๊? ทำงานถูกบ้างผิดบ้าง ก็ไม่ว่ากันนะพี่ ดูว่าหนูจะคุยกับพี่น้อยมากในช่วงอาทิตย์แรกๆ เพิ่งได้คุยกันอาทิตย์ท้ายๆนี่เอง ตอนแรกหนูยังกลัวๆพี่เลย..แต่ช่วงสามอาทิตย์หลังนี่เพราะได้คุยกับพี่มากขึ้นหรือไงไม่รู้นะ(หรือว่าพี่เห็นว่าหนูจะไปแล้วเลยคุยกะมันซะหน่อย) แต่ก็ทำให้รู้ว่าพี่น่ารักมากๆเลย...อิ๊ๆๆ
พี่ออย ชอบมาก...หน้าใสสุดๆเลยพี่ แค่มาดูพี่เดินไปเดินมาก็เอิ่ม..ใสดีจาง...ชมๆๆจากใจ อยากไปฟังพี่ว่าความจัง แต่คงอดแล้วหละ
พี่พลอย ขอบคุณที่ให้คำปรึกษานะคะ รู้ว่าพี่งานยุ่งหนูยังจะยุ่งกะพี่อีกแต่ทำไงได้อ่ะพี่ ก็พี่หลีเค้าสั่งหนูมาอ้า
พี่หมี พี่เจี๊ยบ ขอบคุณที่เล่นด้วย..ถ้าบางครั้งหนูเล่นมากไปก็ขอโทดนะคะ..
อ๊ะๆๆ เกือบลืม...ขอบคุณพี่ๆชาวธรรมศาสตร์ทุกคน ที่เข้ามาทักทายและทำให้หนูรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ไปติดต่องานและทำให้อะไรๆที่ยากๆกลายเป็นง่ายขึ้น แม้ว่าเราจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ขอบคุณจริงๆ มันทำให้หนูเห็นความสำคัญของตราธรรมจักรที่ติดอยู่ตรงหน้าอกและทำให้รู้ว่า ธรรมศาสตร์ของเรายิ่งใหญ่แค่ไหน(อิ๊ๆ ไอบ้าสถาบัน)
สุดท้ายก็ต้องขอบคุณบริษัทที่ให้โอกาส จะบอกว่าถ้าหนูกลับมาฝึกตั๋วอีก ก็รับหนูด้วยละกันนะคะ นะๆๆๆๆๆ ขอบคุณที่พาไปเที่ยว ดีใจจังที่ได้เห็นทะเลน้ำใสๆ
ไม่รู้ว่าคนอื่นมองเราว่าการฝึกงานครั้งนี้เราเยังไงอ่ะนป็นะ แต่เราว่า ถึงเราจะทำงานช้าบ้าง ผิดบ้าง แต่เราก็รู้สึกว่าทำดีที่สุด และก็รู้สึกว่าจบลงด้วยดี แต่เราว่าสองเดือนมันสั้นไปสำหรับฝึกงาน โดยเฉพาะถ้างานมันต้องทำต่อๆกันอย่างตามคดีถึงจะไม่ได้ใช้สมองมากนัก แต่ก็ใช้การเรียนรู้ เราว่าฝึกสองเดือนมันเหมือนกับไปรู้มาแล้วว่าทำไงมั่ง แต่ยังไม่ทันได้เอาไอ้ที่รู้มามาใช้ก็เลิกฝึกซะแล้ว ยังไงถ้าพี่เปรมทำงานมีนต่อก็สู้ๆแล้วกันพี่ แล้วก้าได้กลับไปฝึกตั๋วอีกคงได้รู้ไรมากกว่านี้ แต่ก็คงอาจถึงตายได้เพราะแค่สองเดือนยังเหนื่อยขนาดนี้แล้วถ้าหกเดือน..โอย..คงต้องคิดมากๆหน่อยล่ะทีนี้
ป.ล. อ่านบล๊อกบนแล้วเนื้อหาคนละเรื่องกับบล๊อกล่างเลยเน๊อะ แต่เอาเป็นว่าบล๊อกนี้เป็นความรู้สกล่าสุดละกัน
ขอบคุณใครๆไปตั้งเยอะ แต่คงไม่มีใครได้เข้ามาอ่าน ดีแล้ว เพราะจะได้เขียนได้อย่างสบายใจหน่อยจิงมะ ไม่งั้นถ้าเค้าเห็นบล๊อกก่อนๆ คงตาย..เอิ๊ก..
บ๊ายบาย...หลังจากนี้เราจะกลับไปเรียนอย่างสบายใจ..และจะจำไว้ว่าชีวิตการเรียนมันมีความสุขแล้วก็สบายแค่ไหน May 20 บ่นๆๆ อิ๊ๆๆ..วันนี้เข้ามาหาฎีกาไมเข้ามาอัพสเปซได้ก็ไม่รู้....ทำไงดีวะ เพิ่งรู้ตัวว่าลืมวันเกิดเพื่อน เลยมาตั้งสองวันแล้ว...เอิ๊ก...
ไอ้ติวเตอร์..กรูอยากไปเที่ยวญี่ปุ่นว่ะ..แต่ขอถามนิ๊ดนึง ..ถ้าเกิดไปพร้อมกันหมดทั้งพ่อแม่แก ส้มโอ ท่านแม่มาน กรู (อันนี้ไว้สุดท้าย..เกิดเสียดายตังขึ้นมา) แล้วจะไปอยู่กันที่ไหนวะเนี่ย... (สงกะสัยอย่างมาก) แล้วก็..ตกลงแกตอบจ.ม.ช้านป่ะเนี่ย.(ท่าจะไม่..ช่ายมะ.. โกด)
เฮ้อ...ไอ้เต่า ไงว่างๆไปกินข้าวกะกรูอีกนะ...กรูเหงา(น่าสงสารมะ) ไปกินเค้กก็ได้ เจอกันรถไฟฟ้าช่องนนทรีนะๆๆๆหิวเค้กง่ะ...
เฮ้อ..เหลืออีกอาทิตย์กะอีกนิดนึงก็จะเลิกฝึกงานละ ไม่รู้อาทิตย์นี้จะมีงานเยอะรึเปล่า ยังไงก็จะสู้ๆๆๆต่อไปละกัน..แต่ที่แน่ๆคือวันจันทร์ไปคงต้องโดนไรซักอย่างแหงมๆ หาฎีกาให้เค้าก็ไม่ได้ ตามคดีก็ไม่เสร็จ..เเมร่ง..พ.น.ส.โคตรใจร้ายอ่ะ..รู้ก็รู้ว่ากรูต้องตามคดีต้องอาศัยวันที่ๆมานบอกกรูมา..มานก็ดันมั่ววันที่ให้กรูอีก...แล้วกรูจะตามต่อได้ไง ใจร้ายกันเจงๆ กรูโทรไปขอตามคดี ก็บอกให้กรูโทรมาใหม่อาทิตย์หน้า พออีกอาทิตย์โทรไปใหม่ ก็ปิดเครื่องหนีซะนี่..สรุป กรูขออวยพรให้มานเจริญๆแล้วกัน
ปีนี้กรูอยากเปิดเทอมตะหงิดๆอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน แปลกมาก..แต่คือ เบื่อชิดลมจะแย่อยู่แล้ว เบื่อรถไฟฟ้า เบื่อข้าวแกงที่กรูแสนเกลียดแต่ฝึกงานกรูต้องกินทุกวัน เบื่อๆๆๆๆ กรูอยากกลับไปเรียนแล้วก็เรียนๆๆๆๆไม่ต้องคิดไร รับรองว่าเทอมนี้กรูกลับไป ต้องเรียนอย่างมีความสุขแหงมๆ อย่างน้อยกรูก็รู้แล้วหละว่ากรูอยากเรียน ไม่อยากทำงาน พ่อก๋า..แม่ก๋า..ขอมีนเกาะพ่อเกาะแม่กินไปก่อนนะก๊า.
ไอ้ขี้บ่นไปก่อนดีกว่า ไปละไปละ |
There are no categories in use.
|
||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
