อ๊ะๆๆ เกือบลืม...ขอบคุณพี่ๆชาวธรรมศาสตร์ทุกคน ที่เข้ามาทักทายและทำให้หนูรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ไปติดต่องานและทำให้อะไรๆที่ยากๆกลายเป็นง่ายขึ้น แม้ว่าเราจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ขอบคุณจริงๆ มันทำให้หนูเห็นความสำคัญของตราธรรมจักรที่ติดอยู่ตรงหน้าอกและทำให้รู้ว่า ธรรมศาสตร์ของเรายิ่งใหญ่แค่ไหน(อิ๊ๆ ไอบ้าสถาบัน)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                            อิ๊ๆๆ..วันนี้เข้ามาหาฎีกาไมเข้ามาอัพสเปซได้ก็ไม่รู้....ทำไงดีวะ เพิ่งรู้ตัวว่าลืมวันเกิดเพื่อน เลยมาตั้งสองวันแล้ว...เอิ๊ก...

         ไอ้ติวเตอร์..กรูอยากไปเที่ยวญี่ปุ่นว่ะ..แต่ขอถามนิ๊ดนึง ..ถ้าเกิดไปพร้อมกันหมดทั้งพ่อแม่แก ส้มโอ ท่านแม่มาน กรู (อันนี้ไว้สุดท้าย..เกิดเสียดายตังขึ้นมา) แล้วจะไปอยู่กันที่ไหนวะเนี่ย... (สงกะสัยอย่างมาก) แล้วก็..ตกลงแกตอบจ.ม.ช้านป่ะเนี่ย.(ท่าจะไม่..ช่ายมะ.. โกด)

         เฮ้อ...ไอ้เต่า ไงว่างๆไปกินข้าวกะกรูอีกนะ...กรูเหงา(น่าสงสารมะ) ไปกินเค้กก็ได้ เจอกันรถไฟฟ้าช่องนนทรีนะๆๆๆหิวเค้กง่ะ...

         เฮ้อ..เหลืออีกอาทิตย์กะอีกนิดนึงก็จะเลิกฝึกงานละ ไม่รู้อาทิตย์นี้จะมีงานเยอะรึเปล่า ยังไงก็จะสู้ๆๆๆต่อไปละกัน..แต่ที่แน่ๆคือวันจันทร์ไปคงต้องโดนไรซักอย่างแหงมๆ หาฎีกาให้เค้าก็ไม่ได้ ตามคดีก็ไม่เสร็จ..เเมร่ง..พ.น.ส.โคตรใจร้ายอ่ะ..รู้ก็รู้ว่ากรูต้องตามคดีต้องอาศัยวันที่ๆมานบอกกรูมา..มานก็ดันมั่ววันที่ให้กรูอีก...แล้วกรูจะตามต่อได้ไง ใจร้ายกันเจงๆ  กรูโทรไปขอตามคดี ก็บอกให้กรูโทรมาใหม่อาทิตย์หน้า พออีกอาทิตย์โทรไปใหม่ ก็ปิดเครื่องหนีซะนี่..สรุป กรูขออวยพรให้มานเจริญๆแล้วกัน

          ปีนี้กรูอยากเปิดเทอมตะหงิดๆอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน แปลกมาก..แต่คือ เบื่อชิดลมจะแย่อยู่แล้ว เบื่อรถไฟฟ้า เบื่อข้าวแกงที่กรูแสนเกลียดแต่ฝึกงานกรูต้องกินทุกวัน เบื่อๆๆๆๆ กรูอยากกลับไปเรียนแล้วก็เรียนๆๆๆๆไม่ต้องคิดไร รับรองว่าเทอมนี้กรูกลับไป ต้องเรียนอย่างมีความสุขแหงมๆ อย่างน้อยกรูก็รู้แล้วหละว่ากรูอยากเรียน ไม่อยากทำงาน พ่อก๋า..แม่ก๋า..ขอมีนเกาะพ่อเกาะแม่กินไปก่อนนะก๊า.

 

 

ไอ้ขี้บ่นไปก่อนดีกว่า   ไปละไปละ

>

	.....อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่น่าเบื่อแล้วก็งานหนักกว่าทุกๆอาทิตย์เลย..เพราะพี่ที่ฝึกงานคนนึงหยุดยาวไปอ่านหนังสือสอบ ส่วนเพื่อนอีกคนก็ไปศาลทุกวัน...ส่วนอีกคนก็ป่วยไปวันนึงสรุปคือ เมื่อวันจันทร์เหลือเด็กฝึกงานสองคนจากห้า....นรกแตก..แล้ววันต่อๆมาก็ใช่ว่าจะมีเพิ่มเพราะคนที่เหลือเค้าก็ต้องออกไปทำงานข้างนอกกัน..ก็เหลือแต่กรูผู้อาภัพอยู่ติดบริษัทอยู่คนเดียว เลยทำงานซ้า..ตั้งแต่ตีตารางทำรีพอร์ต ตามคดี พิมพ์งาน ยัน ถ่ายเอกสารและสแกน กรูทำโม๊ดเลย....  แต่วันพฤหัสกรูดันทำงานทุกอย่างเสร็จพร้อมกันซะอย่างงั้น ด้วยความว่างแล้วรู้สึกแปลกๆกรูก็เลยเดินไปถามเฮดกรูว่ามีไรให้ทำอีก....แล้วความจริงก็ปรากฎว่า..สิ่งที่กรูเพิ่งทำเสร็จไปอ่ะยังไม่ได้ครึ่งของที่กรูต้องทำให้เสร็จก่อนเลิกฝึกงานเลย....พอเห็นกองงานที่เค้าเอามาให้ใหม่แล้วก็เอ่อ....พี่ค่ะ..เลิกฝึกวันนี้เลยดีกว่าค่ะ.....แค่นั้นไม่พอ ขณะที่กรูกำลังอึ้งกะงานกองโตในมือ...พี่ที่เป็นเฮดกรูอีกคนก็....น้องมีน....(คำนี้กรูไม่ค่อยอยากได้ยินว่ะ)....ทำรีเสิร์ชให้พี่หน่อย...คือ..งี้ๆๆๆๆๆแล้วเค้าก็อธิบายซะยาวแล้วบอกว่า เป็นเป็นวิแพ่งอ่ะนะ ให้ดูเรื่องฟ้องซ้ำ อำนาจฟ้อง ฟ้องผิดศาล อายุความสะดุดหยุดลง กรูก็ยืนอึ้งแบบว่า...เอ่อ..พี่คะวิแพ่งหนูถูกแจ๊กกี้ถีบมา..พี่จะเอาอะไรกะหนูมากขนาดนี้คะ???....จากตอนที่กรูว่ากรูว่างเลยกลายเป็นว่ากรูมีงานท่วมหัวในพริบตา แล้วก็จริง เรื่องรีเสิร์ชนี่กรูก็ไม่ค่อยรู้จริงด้วย พอดีมีพี่เค้าช่วยหาหนังสือให้ แล้วก็โทรถามบิ๊วกะต้อง...ขอบคุณมากจริงๆที่ช่วยทำให้งานมันเสร็จได้...เพิ่งรู้วันนี้ว่ายกฟ้องกะจำหน่ายคดีมันใช้ด้วยกันได้...คือเราเข้าใจมาแต่แรกว่ามันไม่เหมือนกัน..จนพี่เค้าต้องเปิดหนังสือให้ดูว่าถึงม.นี้เค้าจะพูกถึงแค่ยกฟ้องแต่หมายความถึงจำหน่ายคดีด้วย...เออ..งง  นอกจากนั้นพี่เค้ายังให้กรูเขียนเหมือนกับตอบข้อสอบแล้วเค้าจะเก็บเข้าแฟ้มไว้ไรงี้แล้วกรูก็ไม่ยอมส่งซะที่ด้วยความที่ว่ากรูเขียนได้แค่นิดเดียว..พอดีพี่เค้าเดินมาแบบว่าน้องมีนไม่ต้องเครียด พี่คาดหวังไว้แค่ครึ่งหน้าเอง...กรูก็เลย..เหรอคะ..แล้วก็วิ่งกลับมาเพิ่มขนาดตัวอักษรแล้วปริ้นไปส่งพี่เค้า...อิ๊ๆ    แล้วพอดีวันนั้นฝนมันตกหนัก..กลับบ้านไม่ได้เลยอยู่ดึก..แล้วกริ่งไฟไหม้ก็ดังนานมาก...ทุกคนแบบว่าตกใจเก็บกระเป๋าเตรียมออกกันเต็มที่..พอยามเดินตรวจก็ไม่มีไรก็เลยอยู่กันต่อ  และแล้ว กลิ่นไหม้ก็โชยมา..ทุกคนแตกตื่นอีกครั้ง ยามก็วิ่งวุ่น..และแล้วก็เจอต้นตอขอกลิ่น....มาจาก.....มาม่ารสหมูน้ำตกที่พี่ในออฟฟิสเพิ่งเวฟ..............กรรม..ตกใจแทบตาย  และแล้ววันนั้นเราก็กลับบ้านเองไม่ได้ ต้องให้พี่(เฮดกรูที่สั่งทำรีเสิร์ช)มาส่ง  ไอ้กรูก็ไม่มีไรคุยเลยคุยๆว่าอาทิตย์นี่เบื่ออยู่แต่ในออฟฟิต วันรุ่งขึ้นได้เรื่องเลย  ท่านพี่ให้ข้าน้อยออกไปทำงานข้างนอกสามที่ในหนึ่งวัน  แดดก็ร้อน..เหนื่อยก็เหนื่อย  แถมก็ไปพี่ยังบอกว่า ชอบไปข้างนอกไม่ใช่เหรอเราน่ะ.........อ๊าก..พี่คะ..หนูไม่ได้หมายถึงแบบนี้..........มันน่ากัดหูซะนี่..
		.

  ถึงจะฝึกงานเข้าอาทิตย์ที่สามแล้ว...แต่กรูก็ยังเหมียนเดิม ยังกลัวๆพนักงานบริษัทที่วันๆวิ่งไปวิ่งมาประมาณว่าชีวิตเร่งรีบมากกกกก.....คนหรือแฮมเสตอร์วะ?

 

 

 

 

 

หวังว่าทางบ.จะไม่มีระบบตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวของพนักงาน ไม่งั้นกรูหัวหลุดแหงมๆ

 

 

 

อ๊า...ไมวันที่มันไม่ตรงหว่า....ความจริงแล้วเค้าเข้ามาตอนวันเกิดเค้านะเนี่ย.............22ขวบแล้วฮับ.............

ไม่มีไรเลย...ตอนเช้าก็ไม่ได้ไปใส่บาตรเหมือนทุกปี....สาเหตุ....ท่านแม่ลืมวันเกิด...น่าเศร้ายิ่งนัก....ของขวัญ...พ่อก็ให้ตังค์...ก็...เอ่อ..อยากได้แบบได้แกะห่อของขวัญมากกว่าอ่ะ...แต่พอแกะซองมา..โห...ตั้งสี่พันก็แอบดีใจ....ดีใจไปดีใจมา  สรุป  สี่พัน  รวมค่า เรียนขับรถสองพันแปด ยืดผมเจ็ดร้อย ท่าทางจะรวมค่า ทำฟันล้านแปดบาท สรุป.......ขาดทุนย่อยยับ....

ถือว่าไม่ได้ซักบาท...แต่ตอนเย็นพ่อแม่แล้วก็พี่ก็พาไปเลี้ยงนะ...อร่อยดี..กินซะพุงกางเลย..ฮี่ๆๆๆแล้วพี่จ๋าก็ซื้อชีสเค้กมาให้กิน..อร่อยดี...กินคนเดียวหมดเลยเพราะคนอื่นเค้าอิ่มกันแล้ว...แต่ท่าทางต่อมอิ่มเราจะไม่ทำงาน..............................................................นี่ละคับ..วันเกิดปีที่ยีบสอง.....ไม่มีอะไรของไม่มีอะไร

           มีอยู่อย่างนึง...ตื่นเต้นมาก....ไปหัดขับรถมา...ขึ้นรถปั๊บ...มานก็ให้เราขับออกถนนปุ๊บ...แล้วหันมาบอกว่า ยิ่งได้ขับออกถนนเร็วยิ่งเป็นไว   คือ เข้าใจค่ะ..แต่หนูไม่เคยขับน๊า....น่ากัวชะมัด(หมายถึงคนสอนอ่ะนะ)เค้าแบบ..ตัวเล็กๆ ดำๆดูเป็นคนใต้..แล้วก็บอกให้ เบรก เร่งอีกแล้วก็บอกให้เปิดไฟไรงี้ แต่ขอโทดเหอะ พี่แกเสียงเบามาก....อยู่บนถถนนะ..เค้าสั่งคำว่า เบรก เหมือนกับคำว่า อีก(หมายความว่าให้เหยีบคันเร่งอีกอ่านะ)มากเลย...แต่คือ..ความหมายคนละเรื่อง ไอ้เราก็อยู่บนถนนก็ยิ่งตื่นเต้นๆอยู่ เค้าบอกเบรกกรูก็เหยียบคันเร่ง เค้าบอกให้เหยียบคันเร่ง กรูก็เบรก..แค่นั้นไม่พอ...มานยังเอื้อมมือไปเปิดวิทยุ..แมร่ง...อยู่เงียบๆก็ไม่ได้ยินอยู่แล้วยังจะเปิดอีก.. พอเปิดได้ซักพักก็ถึงที่หัดขับ..ก็ให้เลี้ยวซ้ายๆๆๆๆไปเรื่อยๆเป็นครึ่งชั่วโมงอ่ะ...แล้วปล่อยให้กรูอยู่ในรถฟังอีเทปลูกทุ่งนั่นอยู่ครึ่งชั่วโมงจนกรูจะแปลงสัญชาติแล้วเนี่ย......แล้วก็ให้ขับกลับ...แมร่ง..ถ้ากรูหัดแล้วไม่เป็น..กรูจะเรียกเงินคืน...

สรุป..วันนี้..กรูก็ยังขับรถให้ตรงเลนไม่ได้...ไมวะ

 

 

      ตอนแรกก็ว่าล่ม...แล้วก็บอกกรูว่าไป ไอ้เราก็ดีจายอ่ะนะ ได้ไปเที่ยว แหม..ไอ้เราก็เคลียทุกอย่าง..อ้า...ว่างๆๆๆ ถึงขั้นจะไม่ยอมไปเรียนขับรถกันเลย...แล้วเป็นไงล่ะ....มาบอกกรูว่าไม่ไปอีตอนอีกสองวันจะถึงกำหนดที่จะไปอยู่แล้ว...เสียเวลาเฮ้ๆ(ไม่ได้ว่าที่ไม่ไปนะ แต่ช่วยรีบบอกหน่อยได้ป่ะ...จะได้จัดการชีวิตตัวเองถูก) ดูเด๊ะ เลยต้องมาหัดขับรถตอนอาทิตย์สุดท้ายก่อนฝึกงาน ไหนจะต้องยืดผม ไปดูที่ฝึกงาน ไปเช็งเม้ง..ไปซื้อของ ไปนู่นนี่นั่น ต้องทำให้เร็จทั้งหมดภายในอาทิตย์เดียว....ซวยไม๊ล่ะคะ.....เบื่อโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย....จะกลัวอะไรวะ..ไอ้พายุเนี่ย..ก็บอกแล้วว่าเช็คอากาศให้แล้วว่าโอเค...ถึงกรมอุตุจะเชื่อไม่ค่อยได้ แต่ไอ้ที่พยากรณ์อากาศได้ก็มีกรมเดียวไม่ใช่เร๊อะ..เชื่อเค้าหน่อยไม่ได้รึไง...ถึงไง ถ้าคนมันจะตาย อยู่ที่ไหนก็ตายเหมือนกันล่ะวะ...ไอ้จะให้ไปกันแค่สี่คนก็นะ...สนุกเชียว....เออ..ไว้คราวหน้าก็ได้...ดูเด๊ะ..เลยไม่ได้ไปจดทะเบียนหย่าใต้น้ำกับไอ้เต่าเลย...น่าผิดหวังจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    วันนี้ท่านแม่ไม่สบาย...เลยมอบภาระกิจให้มีนคุงไปจ่ายตลาด....เริ่มต้นด้วยการเอาเงินจำนวน 500 บาทใส่กระเป๋ากาเกงด้านซ้ายของมีนคุง แล้วเอาใบรายการซื้อของ..ใส่กระเป๋ากางเกงด้านขวา  แล้วท่านแม่ก็ส่งกระเป๋าให้มีนคุงและบอกว่า  เดินดีๆนะลูก 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        ว่าแต่ว่ามันคืออะไรไม่รู้อ่ะ...มันเป็นภาษาญี่ปุ่นอ่ะ....   เฮ้อ....อยากได้..แต่แพงเวอร์ว่ะ....... 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้กะมาอัพสเปซโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kang Hyunseh (Kim Jae Won) grew up without knowing his father, who is the CEO of a large construction company. Due to the lack of fatherly love, he was recruited by a gang and became a third rate mobster. After his mother's death, he inherits a kindergarden, but he must go through a hundred days of training in order to get it, so he becomes an assistant teacher under a kindergarden teacher Yu Mirae (Han Ji Min) and they develop romantic feelings for one another. However, the property it sits on is in the middle of an amusement park production, called "Rainbow Park", which is in charge by Hyunseh's father who Hyunseh dispises extremely. Hyunseh's boss needs the money from the construction company so he is manipulating Hyunseh's hatred towards his father and threatens Hyunseh's father with the kindergarden Hyunseh has. Little does Hyunseh know that Choi Shiwan (one of the managers who work for Hyunseh's father), who is the ex-boyfriend of Yu Mirae, struck a dirty deal with Hyunseh's boss and is trying to outscore everyone.

Produced by the same production team as My Girl and Delightful Girl Choon Hyang.

 

 

 นี่เหรอ...ครูๆทั้งหลายน่ะ...นอกจากแจวอนแล้วมะมีใครน่าร๊ากเลยเน๊อะ(ว่าไม๊?)

 

 ว่าแต่ว่า2คนนี้เป็นใคร...น่าตาน่ากลัว..ไม่พูดถึงดีกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้ววันหลังค่อยมาลงต่อนะ..พี่จ๋าจาเล่นคอมแล้ว.....

  เอ่อคือ..รูปข้างบนน่าร๊ากมาก...อึ๊ย..เขิล....เอ้อ...พูดถึงคริสมาสต์ ซานต้า(แม่)ให้ตังมาร้อยนึง...มะเสียแรงจิงๆที่อุตส่าห็แขวนถุงเท้าไว้...ฮี่ๆๆๆๆ แต่ถ้าซานต้าหล่อขนาดข้างบนอ่ะนะ..คง....จับ...กิน....ซะ..งั่มๆๆๆๆๆ.........เขิล....ไปดีก่า....

Wang Lee Hom Da Cheng Xiao Ai (Big City, Little Love) Lyric & Translation